maandag 25 februari 2013

De onvermijdelijke terugkeer van Tududuh (I)

Lieve mensen,

Het is meer dan een jaar geleden dat ik u via deze digitale weg heb toegesproken en vermaakt. Die tijd is echter wedergekeerd. Hoezee! Tududuh is back in business. De afgelopen tijd hebben we niet stil gezeten. Nee nee! Bloed, zweet, tranen en euro's zijn gespendeerd aan het maken van de gedroomde debuutplaat en vervolgens aan het creëren van een daarop gebaseerde liveset. Dat dit niet altijd eenvoudig is geweest, maakt de lange radiostilte pijnlijk duidelijk. Er zijn tijden geweest dat het vanzelf ging, dat de vonken er vanaf sprongen, dat muzikale en artistieke samenwerkingen zo goed verliepen dat Tududuh boven zichzelf uit is gestegen. Er zijn echter ook momenten geweest dat de handdoek bijna in de ring werd geworpen, dat de wanhoop nabij was, dat een negen-tot-vijf baan op de administratieve afdeling aantrekkelijker leek en dat ik mijzelf afvroeg waar ik in hemelsnaam mee bezig was.

Ik ben er achter gekomen dat ik nooit, maar dan ook nooit een definitief eindpunt zal bereiken. Tevredenheid en volledig vertrouwen in eigen kunnen lijken continu binnen handbereik, maar krijg ik telkens net niet te pakken. Daartegenover staan eindeloze leermomenten, op zowel muzikaal als persoonlijk vlak, en regelmatige terugkeer van euforie en verliefdheid op het bestaan. Al het gepeins en gezoek heeft een, naar ons idee, prachtige plaat opgeleverd. Een spannende popplaat die werkelijk bruist en overstroomt van de ideeën. Producer Pim van de Werken en ondergetekende hebben maanden gespendeerd aan het zoeken naar sfeer, het stapelen van geluiden die ons intrigeerden, het schaven aan de songs en het registreren van spontane creativiteit. Destijds voelde de muziek zo anders, dat het een logische stap was om onder een nieuwe naam te gaan werken; Brandt. Geïnspireerd op Willy Brandt, oud-burgemeester van West-Berlijn en voormalig Bondskanselier. Hij kwam langs in een van de documentaires en films die ik keek tijdens het schrijven en opnemen van de plaat.

Dat Brandt het niet overleefde en Tududuh wel, is deels te wijten aan het proces wat volgde op het maken van de plaat.

Lees hier meer over in het volgende blog. Ergens volgende week ofzo.

Peace!
Tududuh

(2e foto: McKlin)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen